Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
 
   
 
 
 
 
 
 
 
 
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ - ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ - ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ - ΑΛΗΘΕΙΟΜΕΤΡΟ - ΤΑΙΝΙΑ - DOWNLOADS

 

ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΥΛΙΚΑ:
Σκηνικά και Τοπία στο ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Ο, βραβευμένος με Όσκαρ, Σκηνογράφος Ντένις Γκάσνερ συνεργάστηκε με τον Βάιτζ για να οραματιστεί και να δημιουργήσει τα πάντα: από κολέγια στην Οξφόρδη ως τις απέραντες χιονι­σμένες εκτάσεις του μακρινού βορρά, όπου κατοικούν οι αρματωμένες αρκούδες, από το απατηλά γυαλιστερό Λονδίνο της κυρίας Κάλτερ ως το βορειότερο μέρος του Τρόλσαντ με τη θορυβώδη πολυκοσμία του, και ως το παλάτι από πάγο του Βασιλιά των Αρκούδων, του Ράγκναρ Στέρλεσον [στο βιβλίο ονομάζεται Γιόφερ Ράκνισον αλλά έγινε η αλλαγή για να μην μπερδεύεται ο θεατής μεταξύ 'Γιόρεκ' και 'Γιόφερ'], και το Μπολβάνγκαρ, όπου η Λύρα βρίσκει τα παιδιά που έχουν απαχθεί. Τελικά χρειάστηκαν εκατοντάδες συνεργάτες για να δημιουργήσουν από το μηδέν ένα σύμπαν με βάθος και πεδίο δράσης, και να δώσουν στους ήρωες και τα δαιμόνιά τους τέλεια συγχρονισμένες ζωές, με ένα συνδυασμό από χειροποίητα αλλά και ψηφιακά εφέ, καθώς κι ένα αληθειόμετρο που να λειτουργεί πραγματικά (ή χρυσή πυξίδα όπως λέγεται στην ταινία), καθώς και ζέπελιν, άμαξες, αερόστατα, αρκούδες με πανοπλίες, μύγες-κατασκόπους, βάρκες, ποταμόπλοια και ασύλληπτης φαντασίας μηχανήματα και καλλιτεχνήματα ενός παράλληλου σύμπαντος.
Για να αποδώσει οπτικά το Κολέγιο Τζόρνταν, ο Γκάσνερ χρησιμοποίησε εξωτερικές όψεις από αληθινά κτίρια της Οξφόρδης, του Γκρίνουϊτς και του Τσάτχαμ, μαζί με εσωτερικά που χτίστηκαν εξ' αρχής στα Στούντιο Σέπερτον, στο Μίντλσεξ της Αγγλίας. «Για πρώτη φορά ήρθα στην Οξφόρδη έχοντας τον Φίλιπ Πούλμαν για οδηγό μου, μιας κι αυτός ξέρει το κολέγιο και την πόλη καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο,» θυμάται ο Γκάσνερ.
«Όσοι είχαν διαβάσει τα βιβλία μου και δούλεψαν στην παραγωγή, δέχθηκαν να εργαστούν ακριβώς επειδή είχαν λατρέψει τα βιβλία. Ο σκηνοθέτης κι εγώ συζητήσαμε για πολλές ώρες τη συναισθηματική 'ύφανση' της ταινίας, οπότε μετά ήταν θέμα χρόνου να υφάνουμε αυτό το ύφασμα.»
Κάποια σκηνικά φτιάχτηκαν με το χέρι μέσα στο επιβλητικό Hedsor House [κτίσμα του οίκου των Χέντσορ, που χρησιμοποιείται για γυρίσματα ή άλλες εκδηλώσεις, και απέχει 40 λεπτά με αμάξι από το Λονδίνο], στο Μπάκινγκχαμσάιρ. «Σαν βάση χρησιμοποιήσαμε την αρχιτεκτονική δομή του κτιρίου αλλά αλλάξαμε τα πάντα για να προσαρμόσουμε το εσωτερικό του στο σύμπαν που θέλαμε να δημιουργήσουμε,» λέει ο Γκάσνερ. Άλλη μία σημαντική, πραγματική τοποθεσία ήταν το ξενοδοχείο Park Lane [χτίστηκε τη δεκαετία του 1920, σε στιλ Αρ Ντεκό] του Λονδίνου, και λειτούργησε ως φόντο για τις σκηνές στο εστιατόριο και το σαλόνι ομορφιάς.
Ο Πούλμαν πήγε τον Γκάσνερ στο Μουσείο Μηχανικών Κατασκευών για να του δείξει μερικά καλλιτεχνήματα που επηρέασαν την έμπνευσή του γύρω απ' αυτό το αντικείμενο. «Κατά κάποιο τρόπο, το αληθειόμετρο είναι συγχώνευση όλων αυτών,» εξηγεί ο σκηνογράφος. «Είναι το άθροισμα όλων των επιμέρους πραγμάτων. Πολλά άτομα στην ομάδα μου βρήκαν λύσεις για τους συμβολισμούς αυτών που απεικονίζονται πάνω του και για το πώς δουλεύει και για το πώς θα το χρησιμοποιεί η Λύρα. Έγινε ένα μικρό κομμάτι μέσα σε όλο το τεράστιο παζλ. Και το ταξίδι μας σ' αυτή την παραγωγή είναι να βρούμε το σωστό αντικείμενο για την κάθε περίπτωση.»
Τα αντικείμενα σχεδιάστηκαν αρχικά σε έναν υπολογιστή, μετά υπέστησαν επεξεργασία μέσα από ένα μηχάνημα τελευταίας γενιάς για γρήγορη δημιουργία μοντέλων, το οποίο κατασκευάζει σε ρετσίνι ένα τρισδιάστατο μοντέλο αυτού που σχεδιάστηκε στον υπολογιστή. Μετά, το μοντέλο καθαρίζεται και τελειοποιείται, χαράσσεται πάνω σε μέταλλο, εμβαπτίζεται σε οξύ και βάφεται με ποικίλες αποχρώσεις για να αναδειχθούν οι λεπτομέρειες. «Κάποια από τα αντίτυπα του αληθειόμετρου έπρεπε να τα διαβάζει, κι άλλα να τα κρατά ή να τα κουβαλάει στην τσάντα της η Λύρα,» λέει ο υπεύθυνος αντικειμένων Μπάρι Γκιμπς. «Τα αλχημιστικά σύμβολα όμως πάνω στην πυξίδα έπρεπε να είναι ξεκάθαρα, έτσι απευθυνθήκαμε σε χαράκτες για να τα δημιουργήσουν.»
Η πανοπλία της αρκούδας γεννήθηκε με παρόμοιο τρόπο στο χυτήριο, αφότου οι ίδιες οι αρκούδες και οι πανοπλίες τους, σκαλίστηκαν σε γλυπτά-μακέτες σε φυσικό μέγεθος, τα οποία κατόπιν τα σκανάρισαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Παρόμοιες μακέτες κατασκευάστηκαν για κάθε δαιμόνιο, από τον Πανταλεήμονα της Λύρας ως το χρυσό πίθηκο της κυρίας Κάλτερ. Μόνο για τα δαιμόνια που είναι σκυλιά χρησιμοποιήθηκαν αληθινά ζώα που ήταν εκπαιδευμένα.
Το να σχεδιάσουν τα κομψοτεχνήματα ενός παράλληλου σύμπαντος ήταν, για τον Γκάσνερ και την ομάδα του, «κάτι καινούργιο, ενδιαφέρον, συναρπαστικό και διεγερτικό για όλους μας να επιβλέπουμε, και πολύ περισσότερο να συνεργαζόμαστε με το νεαρό κορίτσι που παίζει τη Λύρα, κι η οποία θα πρέπει να κάνει ένα ταξίδι μέσα σ' αυτό το σύμπαν.»
Η Ρουθ Μάγιερς, δυο φορές υποψήφια για Όσκαρ, με δουλειές που ανάμεσά τους βρίσκουμε ταινίες όπως οι, «L.A. Confidential» και «Emma», συνεργάστηκε στενά με το σκηνοθέτη Βάιτζ και το σκηνογράφο Γκάσνερ για να φτιάξει κοστούμια τα οποία θα ήταν με την πρώτη ματιά μη οικεία στο μάτι κι όμως πλήρως ταιριαστά με το σύμπαν της Λύρας. «Όταν μίλησα με τον Κρις Βάιτζ τού πρότεινα να παίξουμε με τα υφάσματα, ώστε να μην είναι εύκολα αναγνωρίσιμα, να μην είναι υφάσματα που μπορείς να τα πλέξεις ή να τα κατασκευάσεις και στο σπίτι σου,» περιγράφει. «Τα ζωγραφίσαμε, τους βάλαμε σχέδια και τα βάψαμε ώστε τα υφάσματα που θα χρησιμοποιούσαμε να ήταν μοναδικά. Όταν μιλήσαμε για τα κοστούμια των Τσιγγάνων, αποφασίσαμε να τους προσδώ­σουμε κάποιο έθνικ χρώμα, μία αίσθηση ότι προέρχονται από ένα σωρό διαφορετικά μέρη. Για την κυρία Κάλτερ, σκεφτήκαμε την πιο αστραφτερή εποχή απ' την οποία θα μπορούσε να προέρχεται, και ψάξαμε ανάμεσα στις πρωταγωνίστριες του σινεμά της δεκαετίας του '30 και του '40. Αμέσως τα κοστούμια της πήραν έναν άλλο αέρα.»
Η ενδυματολόγος βρήκε ένα συνεργάτη που ξέρει να συζητά και γνωρίζει το αντικείμενο, στο πρόσωπο του σκηνοθέτη Βάιτζ. «Ο Κρις έχει πολύ εκλεπτυσμένες και έξυπνες οπτικές αναφορές,» τονίζει η Μάγιερς. «Είναι ίσως ο πρώτος σκηνοθέτης με τον οποίο συνεργάζομαι, στον οποίο μπορείς να κοινοποιήσεις μία πληροφορία που κρύβεται μέσα στο μυαλό σου αλλά το πνευματικό υπόβαθρο και οι κουλτούρα του είναι τόσο δυνατές που αμέσως την κατανοεί. Μ' άρεσε πολύ που δούλεψα μαζί του.»
«Η δουλειά της Ρουθ είναι υπέροχη,» λέει ο Βάιτζ. «Είχα την αίσθηση ότι τα κοστούμια θα έπρεπε να είναι ό,τι το καλύτερο κάθε εποχής, στα οποία όμως να γίνουν υβριδικές μεταλλαγές. Η Ρουθ έκανε μια δουλειά τόσο λεπτομερειακή σε απίστευτο βαθμό, ώστε τα πάντα να μοιάζουν όχι σαν καινούργια αλλά σαν φορεμένα από τους ήρωες και απολύτως κατάλληλα για τον καθένα.»
Απ' τη στιγμή που όλα τα κοστούμια έπρεπε να ραφτούν, η Ρουθ Μάγιερς έστησε ένα εργαστήρι στα πλατό των Στούντιο Σέπερτον. «Θεώρησα ότι ο μόνος τρόπος για να τα κατασκευάσουμε, ήταν να γίνουμε ένα κομμάτι του καλλιτεχνικού τμήματος, στήνοντας επί τόπου ένα τεράστιο εργαστήριο κοστουμιών,» θυμάται η ίδια.
Το μακιγιάζ και το χτένισμα των μαλλιών ανέθεσαν στον Πίτερ Κινγκ, βραβευμένο με Όσκαρ για τη δουλειά του στην ταινία της New Line Cinema, «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», ο οποίος ήταν αρκετά έμπειρος ώστε να βρει το κατάλληλο στιλ σε μια μεγάλη ομάδα τόσο διαφορετικών χαρακτήρων που ζουν στα παράλληλα σύμπαντα.

 

page top designed and developed by